“En van waar ben jij?” Een typische vraag die gesteld wordt wanneer je iemand nieuw leert kennen. Tijdens een opleiding, op een receptie, bij een nieuwe collega,… waar je vandaan komt is dan meestal een erg waarschijnlijk onderwerp. En dan begint het: je accent heeft je al verraden. Je bent Limburger, West-Vlaming, Antwerpenaar,… maar je woont er niet meer. Da’s mooi meegenomen, dan kan je ook nog eens vertellen waarom je verhuisd bent.
Ik hou van eten. Absoluut. Zelfs in maanden waarin de Bourgondiërs onder ons al eens ‘neen’ durven zeggen tegen een After Eight-chocolaatje, sla ik geen enkel gastronomisch aanbod af. En al zeker geen dessert. Je hebt waarschijnlijk al wel eens gehoord van de uitdrukking: ‘Life is short, eat dessert first’. Een waarheid als een koe.
Ne Kweiker: het is één van de spotnamen die aan de Tienenaars wordt gegeven. Net zoals de term ‘Schapekoppen’, die zijn oorsprong vindt in ons wapenschild dat twee schapen opvoert: een erfenis uit onze wol- en lakennijverheid-periode.
Vrijdagavond. Dat is de tijd om met vrienden of collega’s een goeie pint te gaan pakken. Of een cocktail. Of jenevers (in het meervoud, ja). Of Bailey’s (voor de liefhebbers). Of andere sterke dranken. Of bieren. Hips…! Vrijdagavond is de avond waarop je ontspant en afkickt van de zware werkweek. Even de knop afzetten, alles op nul en het hoofd vrijmaken om dan de batterijen stilletjes aan weer op te laden.
Ken je dat, wanneer je met een deuntje in je hoofd zit en je weet beslist niet meer waar het vandaan komt? Tenzij je dan het genie van Mozart hebt, is het geen eigen creatie, maar een melodie die je ergens hoorde en die ergens achter een hersenlob wegkroop om dan ineens, zomaar, tevoorschijn te komen.
Recente reacties