Jan kijkt op en loert van achter zijn krant naar Mie: “Ja, zoetje?”

Mie: “Waarom doen wij nooit eens iets leuk samen?”

Tiske en Nieke voelen de bui hangen en maken zich stilletjes uit de voeten. Jan zucht en legt de sportbladzijden neer: “Wij doen toch leuke dingen samen?”

Mie: “Maar hoe lang is dat al geleden? Dit weekend hadden we bijvoorbeeld een daguitstap kunnen maken. Zondag was er in Linter een echte bloesemtocht. Daar was ik zo graag naartoe geweest. Je kon gaan fietsen of wandelen en nadien was er nog een live optreden en zoveel pizza’s als je maar kon eten. Waarom doen wij zo weinig de laatste tijd? Het lijkt wel een eeuwigheid geleden.”

Jan: “Fietsen? Wandelen? Je weet toch dat zulke dingen voor ons niet evident zijn, we moeten nog wat revalideren voor we terug kunnen buitenkomen. En daarbij, het was koers vorig weekend: Luik – Bastenaken – Luik, dat is een klassieker, je weet toch dat ik graag de koers zie, hé.” Jan zucht: “Mie, je moet wat geduld hebben, we komen wel terug buiten. Trouwens, Linter is een beetje uit de richting voor ons, niet? We zijn de Tíense reuzen, niet de Linterse reuzen.”

Mie: “Ja ja, ik weet dat allemaal wel. Maar ik wil zó graag nog eens buiten komen en onder de mensen zijn. Ik heb sociaal contact nodig! Mensen die ons toejuichen en naar ons opkijken. Ze kunnen moeilijk anders natuurlijk, maar ik mis dat zo erg. Je hebt er geen idee van.”

Jan schudt meewarig het hoofd: “Maar Mieke toch. Trek je dat niet zo aan. Je hebt toch heel wat sociaal contact. Ik zie je soms hele dagen bezig op Facebook met al je vrienden. Had je daar geen fangroep aangemaakt, of zoiets?”

Mie: “Dat is niet hetzelfde! Ik wil écht naar buiten!”. Mie loopt kwaad de kamer uit. Jan wil haar achterna lopen, maar Mie stormt de kamer terug binnen: “Kijk eens naar alles wat Tiske en Nieke samen doen. Zij gaan soms samen winkelen en wanneer er iets te doen is in Tienen, zijn ze er bijna altijd bij. Zelfs bij carnaval liepen ze mee in de stoet, vergezeld door een heuse fanfare. Een fanfare, Jan! En wat doen wij? Zelfs het weekend dat er nu zit aan te komen zullen Tiske en Nieke weer van de partij zijn bij ‘Met Toeters en Bellen’ in het centrum van Tienen. Zij doen tenminste iets!”

Jan neemt Mie liefdevol vast en kijkt haar diep in de ogen: “Mie, het komt allemaal wel in orde. Wij zullen ook nog eens meelopen in een stoet vol pracht en praal, zoals we dat vroeger deden. Weet je nog, die goede ouwe tijd, toen de mensen er vol verwachtingen naar uitkeken om ons weer door Tienen te zien lopen? Op onze oude dag zullen we dat nog mogen meemaken, wees gerust.”

Mie kijkt snikkend naar Jan: “Echt?”

Jan: “Ik beloof het! – Maar niet volgend weekend, want dan kijk ik naar de Ronde van Romandië.”

Column zoals verschenen in ‘Tienen Actueel’ op 26 april 2012 – www.tienenactueel.be.

Maar met al onze technologie missen we soms nog de leuke dingen. Ik keek dus in de winkel naar de verschillende stafkaarten en moffelde er voorzichtig de kaart met het nummer 32/7-8 uit: Beauvechain – Tienen. Het plezier van het voor het eerst openen van een papieren landkaart. Het kraakt en je opent uiteindelijk een halve vierkante meter met alle topografische informatie die je maar kan bedenken. Als je iets wil vinden op die kaart moet je beginnen zoeken. Geen index, geen zoektermen en al helemaal geen e-hulp. Vervolgens ontdek je dan wel wat leuke namen, maar ook plaatsen die iets heel anders beloven dan de naam laat vermoeden.

Zo zal je op de Boksberg bij Hakendover weinig prijskampen vinden en op de Galgeberg bij Oorbeek zal er vandaag wel geen echte galg meer te vinden zijn (enfin, dat hoop ik toch). Je ontdekt als je even over de kaart kijkt wel meer van die ronkende namen: Verbrande Toren, Buttel, Geestelijke Hoek, Hoeksken, Piepelberg, Wijtbroek, China, Gijzendel, Keulen, Blotenberg, Diefpedeke, Blinde Ezel, Diepedelle, Goudberg, Pollepel; te veel om op te noemen, eigenlijk. Los van het feit dat het vaak grappige namen zijn voor gehuchten of lokaal bekende plaatsen, is het ook eens boeiend om na te gaan waar al die benamingen voor staan of waar ze vandaan komen.

Toen ik uiteindelijk mijn oog over de kaart in de buurt van Hoegaarden liet gaan, zag ik in het centrum de tekst ’11.000 Maagden’ staan. Je kunt je mijn grote teleurstelling waarschijnlijk inbeelden toen ik vol verwachting in het midden van ons bekende b(ie)(uu)rdorp mijn opwachting maakte. Het deed me wat denken aan een scène uit ‘Monty Python and the Holy Grail’, waar Sir Galahad willens nillens uit de handen van een bende opgehitste maagden gered wordt door Sir Lancelot: Oh, let me have just a little bit of peril! — No, it’s unhealthy. — I bet you’re gay. — Am not! Een aanrader van een film. Maar niets van dat moois in Hoegaarden weggelegd voor mij natuurlijk… Dan toch maar terug naar mijn digitale kaarten?

Column zoals verschenen in ‘Tienen Actueel’ op 5 april 2012 – www.tienenactueel.be.

Zonder twijfel gaf de man het beste van zichzelf, aangevuurd door de programmamakers die hierin goede televisie zagen. Alleen spijtig dat ze hem negatief afbeeldden. Nu, hij heeft absoluut gelijk dat ik té snel een conclusie heb getrokken die wellicht hard aankwam. Dat had ik niet mogen doen. Hij drukte me nogmaals op het hart dat al zijn vergunningen in orde zijn en dat hij al meer dan 43 jaar zijn zaak met grote passie open houdt. En wellicht houdt hij zonder problemen zijn zaak 50 jaar open, mocht hij dat willen.

Het was eigenlijk een aangenaam gesprek. Omdat Ferdinand zo’n rasechte Tienenaar is, kreeg ik dan ineens ook de goesting om mijn Tiense woordenschat en uitdrukkingen nog eens bij te schaven.

‘Ich zal et astrieën arranjeire in de gazét veurda de Fernán echt achter mén vèsseme zit.’ Een schuchtere poging, ik geef het toe…, mijn excuses aan de Tiense taalpuristen. Sommigen zullen mij waarschijnlijk ‘nen èchten boewr’ gevonden hebben, of toch op z’n minst ‘nen aabe’ (een dommerik) omdat ik commentaar had gegeven op de VT4-beelden van Ferdinand z’n ‘fritkààr’. De meeste Tienenaars denken nu: “Wa’s déa no ant zieëvere?”. En ik alles maar proberen ‘aatieëndoen’… (uitleggen). “Kevin, ‘t es gin avàns, ge zet de flààtste zieëveréër vàn de strooét. ”

‘Zaait dà nòg es? Ich hèm nen dictionair van doen… Da’s ginnen êêle…’

Voor alle duidelijkheid: Ferdinand nam het allemaal erg sportief op en vroeg me om zo’n dingen niet meer te schrijven over wie dan ook, of toch op z’n minst niet zomaar commentaar te geven op sensatiegerichte televisiebeelden. En eigenlijk hoef ik zo’n dingen inderdaad niet neer te pennen, er is voor de rest genoeg stof om me druk over te maken. Dus: er zijn géén slechte frituren in Tienen! ’t Is maar dat je’t weet.

Column zoals verschenen in ‘Tienen Actueel’ op 22 maart 2012.

www.tienenactueel.be

Maar laten we verdergaan. In de Gilainstraat naast de oude rijkswachtkazerne, het huidige politiekantoor, vind je de frituur die de veiligheid in Tienen gevoelig verhoogd heeft: geen loeiende sirenes meer van een politiecombi die met een razende vaart naar kantoor rijdt en ook geen koude frieten meer. Een geslaagd businessconcept, als je ‘t mij vraagt, en een ideale dienstverlening aan onze vrienden van de politie.

Vervolgens vind je in de Gilainstraat nog een aantal broodjeszaken, al dan niet (bijna) bekroond als beste broodjeszaak van Vlaanderen. We kunnen d’r wel wat van in Tienen, als het op eten aankomt. Net voorbij ‘den Athenai’, over het kruispunt met de Waaiberg en de Oude Vestenstraat, kan je in een frituur met een schat van een uitbaatster een authentiek ‘Gilleke’ bestellen. Volgens de legende werd het ‘Gilleke’ vernoemd naar een leerling uit het Atheneum die, je raadt het nooit, Gilles heet. Een ‘Gilleke’ is een bakje friet met verschillende Bicky-sauzen en hete peper er bovenop. Een bakje friet voor de echte liefhebbers en dus een absolute aanrader.

We eindigen onze calorierijke wandeling bij de enige Chinees in Tienen waar je alleen gaat om frieten te bestellen. Altijd grappig als je de reactie van anderen ziet wanneer je zegt: “Ik ga frieten halen bij de Chinees.” De meeste mensen toveren dan een bedenkelijke grimas op hun gelaat. “Waarom zou je in godsnaam frieten bestellen bij de Chinees?” Iedereen denkt dan aan platte, slechts één keer gebakken frieten, maar niets is minder waar. Het gaat om een doodgewone frituur waar een man van Chinese oorsprong de plak zwaait. En dat mag je letterlijk nemen; de frieten vliegen je soms bijna om de oren.

Iemand ondertussen zin in een frietje? Met veel mayonaise, zoals dat hoort? Vincent Vega uit Pulp Fiction zou zeggen: “They fuckin’ drown ‘em in that shit.” Eet smakelijk!

Column zoals verschenen in ‘Tienen Actueel’ op 8 maart 2012.

www.tienenactueel.be

Het toeval wil immers dat mijn grootvader ook Marcel Logist heette. “Familie van Marcel?” “Yep… da’s mijn grootvader.” Verwarde blikken bij de vraagsteller… Onze burgemeester is nu pas in de zestig, dus hij zou 15 jaar geleden wel een erg jonge grootvader geweest zijn. En zijn zoon een bijzonder jonge vader. Bovendien was ik op het moment van het antwoord zelf al een jaar of 15… Enfin… de verwarring was compleet en ik zag de leerkracht in kwestie de eigen grijze massa echt pijnigen met de rekensom.

Een andere vraag was: “Ben jij de zoon van…?” Ook steevast een vraag die niet werd afgemaakt – waarom doen mensen dat eigenlijk? Alweer antwoordde ik braaf: “Nee, ik ben niet de zoon van de burgemeester.” Je hebt er geen idee van hoeveel momenten ik als kind heb meegemaakt waarop ik in minder dan vijf seconden plots veel minder belangrijk werd. Niet zo motiverend eigenlijk. Na een tijdje luidde mijn antwoord dus gewoon: “Van mijn pa, ja…” Is niet iedereen de zoon of dochter van iemand? Rot toch op met je halve vragen!

Ik heb trouwens nooit begrepen waarom mijn familienaam zo’n ‘big deal’ was in Tienen. Surf maar eens naar de website www.familienaam.be. Daar kan je nakijken hoeveel keer jouw familienaam in België voorkomt en in welke gemeenten of regio’s het meest. Er zijn 375 mensen in België die Logist heten. Het overgrote deel daarvan woont in Tienen en Landen. En toch, buiten mijn vader, de burgemeester (voor alle duidelijkheid: twee erg verschillende personen) en mijn zus, ken ik bijzonder weinig Logisten. Maar… meer dan 300 mensen in slechts twee steden: dan is Logist toch niet zo ongewoon. Ik vraag me af: zouden al die anderen ook opnieuw en opnieuw diezelfde vraag gehad hebben: “Familie van…?”

Column zoals verschenen in ‘Tienen Actueel’ op 23 februari 2012.

www.tienenactueel.be