“En van waar ben jij?” Een typische vraag die gesteld wordt wanneer je iemand nieuw leert kennen. Tijdens een opleiding, op een receptie, bij een nieuwe collega,… waar je vandaan komt is dan meestal een erg waarschijnlijk onderwerp. En dan begint het: je accent heeft je al verraden. Je bent Limburger, West-Vlaming, Antwerpenaar,… maar je woont er niet meer. Da’s mooi meegenomen, dan kan je ook nog eens vertellen waarom je verhuisd bent.
Ik hou van eten. Absoluut. Zelfs in maanden waarin de Bourgondiërs onder ons al eens ‘neen’ durven zeggen tegen een After Eight-chocolaatje, sla ik geen enkel gastronomisch aanbod af. En al zeker geen dessert. Je hebt waarschijnlijk al wel eens gehoord van de uitdrukking: ‘Life is short, eat dessert first’. Een waarheid als een koe.
Eén van de meest unieke en opvallende eigenschappen van de productie-eenheid van Kim’s Chocolates te Tienen – behalve dan de chocolade – is het indrukwekkende dak dat bedekt is met maar liefst 3000 zonnepanelen. Zo slaagt het Tiense bedrijf erin om grofweg 20 procent van de totale elektriciteitsbehoefte die het nodig heeft, op te wekken.
Ne Kweiker: het is één van de spotnamen die aan de Tienenaars wordt gegeven. Net zoals de term ‘Schapekoppen’, die zijn oorsprong vindt in ons wapenschild dat twee schapen opvoert: een erfenis uit onze wol- en lakennijverheid-periode.
Het struifspel was lange tijd het meest geliefde vermaak van de Tienenaar. Hoewel de kunst van dit spel niet zo edel is als kruis-, bal-, of handboog, toch noemen de struiven zich ook schutters. In Tienen bestaan er twee soorten struifspelen: het groot en het klein.
Recente reacties