Kevin: Ierse naam afgeleid van Caoimghin en betekent ‘knap, nobel door geboorte’. Ongetwijfeld hadden mijn ouders iets langer over die naam mogen nadenken, want yours truly is de waarschijnlijke uitzondering die de regel bevestigt (of moet ik liever niet vals bescheiden zijn?)

Na een vrij onopmerkelijke carrière in het basisonderwijs belandde ik, zonder er echt veel zin in te hebben, op de middelbare schoolbanken en dan nog wel in de Latijnse richting. Mijn moeder: “Probeer maar, het zal wel lukken. Zoniet kan je nog wisselen na dit jaar!”. Natuurlijk wilde ik niet falen en opeens voor ik het wist waren er zes jaren Latijn (wiskunde ‘6’ nota bene) verstreken, die ik vooral tot een goed einde had kunnen brengen door mijn diepgaande interesse voor geschiedenis en mijn kunde in het samenstellen van ‘goede’ nederlandstalige zinnen uit een Latijnse tekst, zonder me ook maar druk te maken over die dingen die naamvallen bleken te heten.

Hogere studies dan maar. Na een omzwerving via Germaanse (KUL) bevond ik me plots in de opleiding voor regent Nederlands, Frans en geschiedenis aan een zekere hogeschool GROEP T genaamd. Negen modules (ondertussen projecten genaamd), een 14-tal stageweken (ondertussen …euhm… véél meer) en een paar lesweekjes later, zat ik (mét grote onderscheiding – het is natuurlijk moeilijk bescheiden te blijven) tegenover een drietal dat me polste om bij de PH studiebegeleider te komen spelen én ook nog eens de Franse colère bij een aantal kleuterjuffen-in-spe boven te halen. Verbouwereerd zei ik dan maar ja, en ik heb me die beslissing niet beklaagd. Welcome to GROEP T, zeiden ze! Wel, dank u!

Twee prachtige jaren later kwam er een eind aan mijn tijd bij GROEP T. Na een korte sollicitatieronde had ik een contract van KBC Asset Management op zak. In de Middle Office, zoals dat zo mooi heet, mocht ik mee het reilen en het zeilen van de aandelenwereld leren kennen. Maar, ik ben geen aandelenman, zo blijkt en ondanks de mooie gebouwen van KBC aan de Havenlaan, verliet ik in 2006 (het moet een voorgevoel geweest zijn) de bancaire wereld om me ten dienste te stellen van de ondernemers van het arrondissement Leuven.

En dat doe ik al een hele tijd. Van het PLATO-project (waarbij ik ondernemers een antwoord biedt op al hun vragen en verzuchtingen – mét hulp, weliswaar, van experten) tot het vormingsaanbod, van het Regionaal Technologisch Centrum tot de Techniekclubs (met de fijne mensen van Technopolis), van de spreekwoordelijke A tot de evenzeer spreekwoordelijke Z: op de Kamer doe ik voorlopig heel graag mijn ding.

Meer kom je over me te weten door verder te bladeren door mijn website. Veel plezier!