Selecteer een pagina

Ik dacht elke dag van de Creativity Class een post te maken, om zo een day-to-day verslag te hebben over de hele CC-beleving, als het ware. Maar het is zo’n intensief programma dat er nauwelijks tijd was voor ontspanning , laat staan voor het schrijven van een blogbericht (tenzij je er je nachtrust voor een stuk wilde voor opofferen, wat dan ook gebeurde…). Het is nu zaterdagochtend, vier uur ’s nachts. We staan straks (wat zeg ik, zo meteen) voor de finale presentatie van het business plan waar we ondertussen drie dagen aan gewerkt hebben. Wie zal winnen? En wie niet? Enfin, het maakt al niet uit eigenlijk. We hebben allemaal al gewonnen door hier aanwezig te zijn. We hebben véél bijgeleerd en echt fijne mensen leren kennen. Het is echt een uniek ervaring.

Bon, maar dan toch tijd voor een verslag. Niet echt volgens de regels van de kunst, want een webtekst dient kort te zijn, maar goed, hier gaan we dan.

Dag 1 (09/09/’09)

De Creativity Class… eindelijk ben ik er geraakt. En dat mag je gerust letterlijk nemen. Er waren natuurlijk de verschillende selectierondes die volgden op mijn kandidatuurstelling voor de opleiding. Dat ging dan van een proefpaper over het vermarkten van de Vlaamse gezondheidszorg tot een assessment bij Hudson in Gent. De moeilijkste hindernis nam ik evenwel vanmorgen: de NMBS, de ijzeren weg… De trein, zoals ze dat zo mooi zeggen, is altijd een beetje reizen. Om 6u37 kroop ik op de trein richting Leuven, om daar de rechtstreekse verbinding naar Blankenberge te nemen. Relax. Ontspannen. Of toch tot in Herent ten minste, waar de dubbeldekker waarin ik zat, stopte en we praktisch overgeladen werden op een stoptrein (!) richting Brussel-Noord. Je kent het model wel: die oude treinen met die fijne plooideurtjes. Een verademing, dat wel. Enfin, via Brussel en Brugge dan toch uiteindelijk in Blankeberge geraakt en hopeloos te laat aangesloten bij de introductiesessie van Pascal Cools, directeur van Flanders DC.

De eerste dag zag er vervolgens wel vrij standaard uit. We werden in groepjes van 4 personen verdeeld (6 teams), we leerden elkaar kennen en we kregen een aantal interessante uiteenzettingen. Het zou later trouwens ook blijken dat samenwerken met Inge, Annemie(ke) en Dieter zeer productief en vooral aangenaam bleek te zijn (wat op zo’n intensieve vierdaagse opleiding zeker mooi meegenomen is).

Wat me vooral bijbleef, was de zeer vlot gebrachte sessie over het belang van innovatie & ondernemerschap door Hans Crijns van de Vlerick School. Een inspirerende man, vond ik wel. Verder verdiepten we ons in de wereld van de brainstorming- en creativiteitstechnieken en sloten we de dag af met een sessie rond het inschatten van het potentieel van een idee door Mirjam Knockaert van de Universiteit Gent.

De eerste dag, die in mijn ogen geslaagd was, sloten we af in een restaurant ‘De Oesterput’. Omdat onze laatste sessie was uitgelopen en omdat de ‘human GPS’ ons eerst verkeerd stuurde, arriveerden we daar een uurtje te laat. Het gevolg was dat we zeer warm onthaald werden en dat we ook vriendelijk verzocht werden even aan de kant te gaan, zodat ook de stoelen op de tafel konden gezet worden. Enfin, de kreeft was toch lekker (heb ik me laten vertellen, want ik lust geen kreeft…).

Dag 2 (10/09/’09)

Dit was voor mij zowat de baaldag. Was het nu omdat we van ’s morgens vroeg tot middernacht les hebben gekregen en hebben doorgewerkt, of omdat ik het ontbijt gemist had, ik weet het niet. Ik vond deze dag niet echt heel fijn. Gisteren hadden we voor een stuk al gebrainstormd over een business idee en we waren vol overtuiging vertrokken voor het digitaliseren van afval om zo een databank te creëren van dat afval zodat het efficiënter weer kon ingezet worden in het recyclageproces (zoals je dus kan afleiden, draaide het thema rond het verminderen of vermijden van de afvalberg in de wereld – grofweg). Maar we reden ons uiteindelijk vast met ons concept, dus begonnen we even opnieuw met de brainstorm. Even later waren we bezig met het uitwerken van een mini-verbrandingsoven voor elk Vlaams gezin. De bedoeling was vooral om zo energie via afval op te wekken. Uiteindelijk zijn we vastgelopen met dit idee omdat we geen blijf wisten met onze CO-uitstoot.

Na nog even verder denken, hebben we uiteindelijk Toscan uitgedacht. Toscan is een winkel uitgedacht door ons bedrijf WasteMart (wat oorspronkelijk als e-Waste was begonnen – digitaliseren, weet je wel…). Kort samengevat is dit het concept van onze winkel: Toscan is een kwaliteitsvolle, verpakkingsvrije voedingswinkel die via een totale winkelervaring inspeelt op de nood aan onthaasting en de drang naar milieubewuste producten en diensten. Het concept is wel duidelijker als je de volledige uitleg gehoord hebt, maar daarover post ik later nog wel eens een extra bericht.

Vandaag werden we ook ingeleid in de wondere wereld van de innovatie- en marketingstrategie door Marion Debruyne van de Vlerick School. In de namiddag was er dan een ‘licht sportieve activiteit’ voorzien, die eigenlijk gewoon bestond uit groepsdynamicamethodieken, zoals die ook gebruikt worden door Joris Piot van Obelisk, wanneer die de peters van mijn PLATO-project opleidt. Soit, Eva Cools en Veronique Warmoes deden dat in ieder geval heel behoorlijk. Ik heb vooral bijgeleerd, dat als ik ooit in een vliegtuig, samen met een groep mensen in de woestijn strand, we zeker ter plekke moeten blijven om te overleven. Niet ter plaatse blijven = 100% zeker sterven. Onthouden, dus.

De dag werd afgesloten door Liesbeth Weeghmans en Tara Smith van U-Sentric die ons wegwijs maakten in de contextuele vertaling van ideeën. Enfin, we leerden een ‘persona’ maken, zoals dat zo mooi heet, en uiteindelijk was ‘de Jos’ geboren (en voor ons concept ‘Marion’). Het was eigenlijk een andere manier om je doelgroepvoorstelling minder droog en vooral tastbaarder te maken (hoewel de dames dat ongetwijfeld een té simplistische interpretatie vonden).

’s Avonds hebben we dan nog verder gewerkt aan ons concept en ik had echt het gevoel dat we niet vooruit kwamen. Zoals al snel als goede gewoonte werd ingevoerd, werd de avond afgesloten in de hotelbar met een frisse pint (of een ander geestrijk nat).

Dag 3 (11/09/’09)

Het kort af… vandaag moet alles af zijn. Echt helemaal af! In tegenstelling tot gisteren, had ik vandaag een superdag. We kregen een beperkt aantal sessies om zo meer tijd te kunnen steken in ons business concept en aan de uitwerking ervan te werken in een presentatie.

We zagen Kurt Verweire van de Vlerick School, die ons inleidde in een algemeen overzicht over innovatie en strategie. Patrick Maes van CPI kwam ons een aantal presentatietechnieken bijbrengen, en liet ons het embryonale business concept al eens in een presentatie gieten. Het fijne daaraan was tweeledig. We werden enerzijds op korte termijn verplicht om veel al te overdenken en in die presentatie aan te brengen onder de vorm van een aantal 30 seconden (elevator) pitches. Anderzijds konden we eens horen wat de andere groepen al hadden. Daarna kregen we de ruimte om verder te werken aan ons idee. Bij onze groep ging het eigenlijk vrij vlot en we maakten ondertussen ook de nodige ‘leute’, dus dat zat zeker al goed. Tegen 1 uur (een viertal uren geleden, ondertussen) waren we klaar met ons concept en klaar met onze presentatie.

De dag werd uiteraard afgesloten met een drink in de bar… het is nu vijf uur en ik ga slapen. Wie zal morgen winnen? Geen idee, de beste zeker? Maar als we uitgeslapen moeten zijn, dan sta ik in iedere geval al niet in polepositie :-).

Meer details over de inhoud, ons business concept, de foto’s en eventueel ander materiaal volgt later! Lees ondertussen al de Jobat van vandaag, daar staat de hele groep van de Creativity Class 2009 in. En volgende week ook naar’t schijnt…